Vanavond start om 20 uur in het Bimhuis in Amsterdam een feestelijk programma met de prijsuitreiking van de VPRO/Boy Edgar Prijs aan jazzsaxofonist Yuri Honing. Aan deze prestigieuze Nederlandse jazzprijs zijn een kunstwerk van Jan Wolkers en een geldbedrag van 12.500 euro verbonden.

In het recentste nummer van Ons Erfdeel  verscheen een artikel over Yuri Honing dat je hier integraal kunt lezen.

‘Veroorzaker’
De VPRO/Boy Edgar Prijs wordt toegekend door VPRO en Muziek Centrum Nederland. De jury (die haar winnaar in januari van dit jaar bekendmaakte) was vooral onder de indruk van Honings inventieve manier om met zijn talenten om te gaan. Hij getuigt van grote muzikaliteit en vakmanschap waarmee hij op creatieve wijze de grenzen van de jazzmuziek verlegt. Honing weigert in hokjes te denken en haalt dan ook inspiratie uit andere muzikale tradities, zo als Arabische muziek, pop en klassiek.

In het juryrapport wordt hij ook nog een “veroorzaker” genoemd; zijn vernieuwende ideeën gaan een eigen leven leiden en zetten zo nieuwe tradities in.

Live uitzending
Voor de prijsuitreiking heeft Honing een speciaal programma samengesteld. Zelf treedt hij op met zijn eigen Acoustic Quartet en zijn elektrische band Wired Paradise. Ook zijn er gastoptredens van onder andere de Vlaamse pianist Jef Neve en de Gents-Puerto Ricaanse zanger-gitarist Gabriel Rios.

VPRO radio zendt het volledige programma, van 20 tot 24 uur, live uit op Radio 6. Je kunt het ook online volgen op vprojazzlive.radio6.nl en op digitale tv via Cultura 24 (enkel in Nederland).

Een voorsmaakje krijg je door op het filmpje bovenaan te klikken. Daarin zie je Honing kort aan het werk in De wereld draait door.

Op 3 april 2012 werd Charles Ducal zestig en dit jaar is hij ook een kwarteeuw dichter. Vandaag wordt die dubbele verjaardag gevierd met een feest in 30CC/Wagenhuys in Leuven, georganiseerd door Behoud de Begeerte, 30CC en Uitgeverij Atlas. Eerder dit jaar verscheen van Ducal al de verzamelbundel Alsof ik er haast ben.

Bevriende dichters komen de avond in Leuven vullen met voordrachten uit eigen werk. Paul Bogaert, Bernard Dewulf, Roel Richelieu Van Londersele, Els Moors en de onlangs ook gevierde Leonard Nolens zijn er alvast bij. Zij kiezen hun favoriete gedicht uit Ducals collectie, dat door de jarige zal worden gebracht. Hugo Brems brengt hulde op poëtische wijze en Jelle Van Riet rijgt alles mooi aan elkaar. Voor muzikale bekleding zorgt het duo Tomme & Desimpelaere.

In de prijzen
Ducals bundels vielen al geregeld in de prijzen; voor Moedertaal ontving hij in 1997 de Prijs van de Vlaamse Provincies en de Guido Gezelleprijs. In inkt gewassen kreeg in 2007 de Herman de Coninckprijs en in 2010 ging de Karel van de Woestijneprijs naar zijn Toegedekt met een liedje.

Twenty is Plenty
Op woensdag 30 mei zal Charles Ducal enkele van zijn gedichten voorlezen op Twenty is Plenty, de viering van twintig jaar The Low Countries in de Nederlandse ambassade in Brussel.

Ducal In ‘Ons Erfdeel’
Sinds Hugo Brems over Ducals debuut schreef in 1988 zijn er in Ons Erfdeel meerdere artikelen over de dichter verschenen. Hieronder vindt u een overzicht. Alle teksten zijn integraal online te lezen door de titels aan te klikken.

Lezen wat er staat. Drie Gedichtendagessays (Laurens Ham)
2010, nr 1, pp. 154-156 

Zacht van vlees, sterk van taal (Ad Zuiderent) 2006, nr 4

Het ijskoude gif van de ogen. De poëzie van Charles Ducal (Koen Vergeer)
1999, nr 2

Narcissus en zijn moeder. Nieuwe gedichten van Charles Ducal (Anne Marie Musschoot)
1994, nr 4

Wie niet weg is is gezien (Hugo Brems)
1990, nr 2

Een nieuwe dichtersgeneratie (Anne Marie Musschoot)
1988, nr 2

Vingers om het mes. Het debuut van Charles Ducal (Hugo Brems)
1988, nr 1

Gisteren startte een 24 uur durende marathonuitzending op de Nederlandse Wereldomroep. Die luidt het einde in van de Nederlandstalige uitzendingen in alle windstreken. De redactie van de Wereldomroep (foto) wil met een knaller eindigen. Vijfenzestig jaar lang zorgden de presentatoren voor een thuisgevoel bij Nederlandstaligen in het buitenland, expats en emigranten. Nu houden deze uitzendingen op.

Tijdens het programma worden vele herinneringen uit die 65 jaar radiogeschiedenis opgehaald. Nieuwsuitzendingen die jarenlang de toestand in Nederland meedeelden, worden besproken, maar ook is er ruimte voor speciale programma’s over cultuur, taal, en uiteraard muziek.

Er wordt teruggeblikt naar de beginjaren als Radio Oranje, maar er wordt ook vooruitgekeken naar de toekomst van de Wereldomroep. Die zou bestaan uit het rapporteren op plaatsen waar persvrijheid met een grote korrel zout genomen wordt, het brengen van informatie aan hen die er anders geen krijgen.

Ook de luisteraar doet mee

De meest memorabele uitzendingen worden herbeluisterd en besproken. Ook de luisteraar kon mee het programma bepalen door zijn of haar mooiste herinneringen mee te delen en misschien in een uitzending terecht te komen. Ook maken deelnemers kans op het boek over de Nederlandse afdeling van de Wereldomroep, Je Band met Nederland.

Tijdens de marathonuitzending staan de deuren van de Wereldomroep ook open voor bezoekers. Wie de presentatoren een laatste keer aan het werk wil zien, kan zich dus nog snel naar de Witte Kruislaan 55 in Hilversum begeven.

Het is een afscheid dat niet zonder smart kan verlopen. In dit filmpje neemt Pieter Broertjes, ex-hoofdredacteur van de Volkskrant en nu burgemeester van Hilversum, met pijn in het hart afscheid van de Wereldomroep, die hij "onze eigen BBC" noemt.

Morgen, zaterdag 12 mei, begint in Gent TRACK, een groots opgezette expositie met kunstwerken die over de hele stad zijn verspreid.

TRACK (nog tot 16 september) is een van de vijf Vlaamse tentoonstellingen die zich in 2012 samen aan de wereld presenteren via het project Visual Arts Flanders 2012. De andere vier zijn Beaufort 04 (nog tot 30 september) aan de kust, de Europese biënnale voor hedendaagse kunst Manifesta 9 (2 juni tot 30 september) in Genk, Newtopia (1 september tot 10 december) in Mechelen en het vernieuwde Middelheimmuseum in Antwerpen.

Journalist en criticus Paul Depondt schreef voor Septentrion (het Franstalige zustertijdschrift van Ons Erfdeel) een artikel over deze vijf exposities en hoe ze hun krachten bundelen.

Ook verbindt Depondt deze vijf tentoonstellingen met het idee van citymarketing, met het internationaal veranderende statuut van de musea en met de Europese ontwikkelingen op het vlak van kunstmanifestaties.

Je kunt de Nederlandse versie van zijn artikel “Kunst heeft geen grenzen. Visual Arts Flanders 2012” via deze link lezen.

Nederland maakt kennis met twee jonge Vlaamse kunstenaars: Rinus Van de Velde (Leuven, 1983) en Nick Ervinck (Roeselare, 1981), die er allebei hun eerste solotentoonstelling hebben.

Over beide heren verscheen een artikel in de vorige jaargang van Ons Erfdeel. Nick Ervinck stond in het eerste nummer van 2011, Rinus Van de Velde in het derde. De artikels kun je lezen als je in de voorgaande zin op hun naam klikt.

‘The Lost Bishop’
Van 12 mei tot 2 september 2012 krijgt Rinus van de Velde in het Stedelijk Museum Schiedam zijn eerste solotentoonstelling in Nederland, getiteld “Rinus Van de Velde. The Lost Bishop”.

De tentoonstelling staat in het teken van de legendarische schaakmatch tussen Bobby Fischer en Boris Spassky in 1972 waarbij Fischer het eerste spel verloor door een loper op te offeren – vandaar de titel “The Lost Bishop” – en het tweede spel niet kwam opdagen om daarna uiteindelijk toch wereldkampioen te worden.

Verbeeldingskracht
Van de Velde maakt grootschalige houtskooltekeningen, op papier of op de muur, aangevuld met tekstfragmenten die het geheel de uitstraling van een krant geven. Hij haalt zijn inspiratie uit bestaande foto’s, maar beeldt de gebeurtenissen uit vanuit een geheel eigen perspectief. Zijn sterke fotografische geheugen en een enorme verbeeldingskracht liggen aan de basis van zijn werken. Zo heeft hij een collectie “Uninvited Commissioned Portraits” die hij uit eigen initiatief maakte van mensen die hij op straat tegenkwam.

Andere series die hij creëerde ,gaan over de fictieve kunstenaar William Cowder, de ontdekkingsreiziger Richard Burton, de vulkanoloog Haroun Tazzief, de dichter Vladimir Mayakovsky en vele anderen.

Tekenkunst

Het Stedelijk Museum Schiedam besteedt de laatste jaren regelmatig aandacht aan de status van de tekenkunst, die zich volgens het museum geleidelijk aan als autonome kunst begint te profileren. Daar past deze tentoonstelling die volledig uit houtskooltekeningen bestaat – want kleur zou de aandacht van de essentie afleiden, aldus Van de Velde – volledig in.

In het vorige nummer van Ons Erfdeel verscheen een artikel over de Nederlandse tekenkunst. Daarin werden kanttekeningen geplaatst bij de stelling als zou die tekenkust zich als autonoom manifesteren. Je kunt deze tekst hier lezen.

Galerie Tegenboschvanvreden in Amsterdam organiseert van 19 mei tot 30 juni de gelijknamige tentoonstelling van Rinus Van de Velde. The Lost Bishop.

Ervinck en Multimedia

Ook Nick Ervinck is binnenkort te zien met zijn eerste solotentoonstelling in een galerij in Nederland: van 19 mei tot 6 juni kun je zijn werk bekijken in de galerij Ron Mandos (Amsterdam).

Ervinck verkent de grenzen van verschillende media in zijn installaties, sculpturen en animatievideo’s. Sommige werken blijven virtueel, andere maakt hij concreet. Hij experimenteert met vormen en perspectieven en creëert zo surrealistische ruimtes met de vreemdste creaties.

Ervincks installaties zijn ook te zien langs de Vlaamse kust tijdens de vierde editie van Beaufort (31 maart – 30 september) en ook op TRACK in Gent (12 mei – 16 september).

Met Gerard van Westerloo, die op Bevrijdingsdag aan een hartstilstand overleed, is Nederland een groot journalist kwijt.

Een selectie uit de vele, doorvoelde necrologieën die in de Nederlandse pers verschenen. “Een verslaggever pur sang” (de Volkskrant). “Echt nieuwsgierig en eindeloos geduldig” (NRC Handelsblad). “Een groot journalist die werkte op het snijvlak van klassieke journalistiek en literatuur” (De Groene Amsterdammer). “Hij beoefende retoriek in de beste betekenis van het woord” en “echte verhalen over echte mensen, prachtig geschreven op basis van uitputtend onderzoek” (Vrij Nederland).

De pont van kwart over zeven
Van Westerloo was de man van de grote reportages en de scherpe waarneming. Zowat zijn bekendste verhaal ging over de pont van kwart over zeven, over het IJ in Amsterdam, en werd in 1981 gepubliceerd in het kleurenkatern van Vrij Nederland, waar hij lang werkte, onder meer even als hoofdredacteur.

‘De pont van kwart over zeven’ was een spraakmakend sociologisch portret van een stukje Nederland. Dertig jaar later deed Van Westerloo de reportage nog eens over voor Vrij Nederland. Je kunt die update hier lezen.

NRC en De Groene
Naast Vrij Nederland was Van Westerloo ook in dienst bij NRC, waar zijn artikel ‘De illusie van democratie’ in 2002 verscheen. Het was een van vele teksten waarin Van Westerloo een stuk eerder dan zijn collega’s de populistische onderstroom in Nederland beschreef. Met het verhaal ‘Anja, Manja en Tanja’ (voor de NRC-bijlage M) over het korte leven van drie kippen, van ei tot supermarktvlees, won hij de journalistieke prijs De Tegel. Dat artikel kun je hier lezen.

Van De Groene Amsterdammer was hij korte tijd hoofdredacteur. Je vindt op hun site een overzicht van de artikelen die hij daar schreef, allemaal online te lezen.

Een vast thema van Van Westerloo was Suriname, waar hij ook boeken over schreef. Recente boeken van hem waren Prinsendrama (2002), waarin hij de verkiezingscampagne van Ad Melkert en de opkomst van Pim Fortuyn beschreef, en De pater en het meisje (2010) over zijn zus Tineke die in haar jeugd verleid werd door een geestelijke.

Zopas verschenen: het tweede Ons Erfdeel-nummer van 2012. De inhoud vind je door op de kaft hiernaast te klikken. 

Via deze link kun je alvast één artikel integraal online lezen: “Bouwen aan een open horizon”, over visie en werk van landschapsarchitect Adriaan Geuze en zijn bureau West 8.

Boon anno 2012
Vooraan in het nieuwe nummer is er speciale aandacht voor Louis Paul Boon, die honderd jaar geleden werd geboren. Hoofdredacteur Luc Devoldere heeft een boodschap voor wie zich in dit Boon-jaar aan het werk van de schrijver waagt: “Lijf die man niet in. Hij is geen lijfeigene. Hij is een ontsnappingskunstenaar. Als Multatuli het proza van de negentiende eeuw vernieuwde, dan vernieuwde Boon dat van de twintigste. Lees hem. Herlees hem. En buig dan diep.”

Matthijs de Ridder vraagt zich af of Boons oeuvre ook in de eenentwintigste eeuw nog mensen zal blijven schoppen. En biograaf Kris Humbeeck beschrijft hoe Boon via het omweggetje van de historische roman zijn tijdgenoten opnieuw leerde te dromen van opstandigheid.

De zesde staatshervorming
Andere blikvangers zijn de artikelen over de boekhandel in Nederland en Vlaanderen, de analyse van de zesde staatshervorming in België (door Carl Devos en Nicolas Bouteca), het portret van de Antwerpse tekenaar van het volk Eugeen Van Mieghem en de beschouwing van Jos Nijhof over de omgang met de actualiteit in het Nederlandse theater.

Jazz, strips en cowboys
In de rubriek Kunsten is er onder meer aandacht voor muziek (Nederlandstalige liederen van Lieven Tavernier en jazz van Yuri Honing), fotografie (de landschappen van Ellen Kooi), strip (de veelzijdigheid van Hanco Kolk), film (The Invader, het langspeeldebuut van Nicolas Provost) en… cowboys (over Bobbejaan Schoepen als “contradictoire cowboy”).

Recensies van Mulisch, Verhulst, Enquist
Zoals gewoonlijk bevat het nummer ook weer heel wat boekrecensies, 26 in totaal. Worden onder meer besproken: de bloemlezingen 20 onder 35 en 20 onder 40 met werk van jonge auteurs; Dat nooit meer van Chris van der Heijden; de laatste twee boeken van Dimitri Verhulst; poëzie van Rob Schouten, Jan de Roek, Allard Schröder, Ad Zuiderent en Hans Groenewegen; romans van L.H. Wiener, Anna Enquist, Thomas van Aalten, Ivo Victoria en Rachida Lamrabet; nagelaten werk van Harry Mulisch; non-fictie over “aards denken en de groene stad”, het boekenvak, klassieke muziek, historicus Henri Pirenne, componist Josquin des Prez en… haring!

125 jaar Esperanto

In de rubriek Taal & Cultuur wordt de wisselwerking tussen de Nederlandstalige en de Franstalige cultuur belicht in “Het buitenland & wij”, een reeks die om de twee nummers aandacht besteedt aan hoe de cultuur van de Lage Landen van zich laat horen in het buitenland.

Tot slot viert Marc van Oostendorp een wat vergeten verjaardag: 125 jaar geleden bedacht de Poolse oogarts L.L. Zamenhof het Esperanto. Wat blijft daar in 2012 van over?

Op 24 april is de schrijver, vertaler en criticus Eugène Van Itterbeek in Sibiu, Roemenië, overleden. Ons Erfdeel-hoofdredacteur Luc Devoldere schrijft een In Memoriam.

Euène Van Itterbeek was lange tijd verbonden aan de vakgroep Franse letterkunde van de Leuvense universiteit. Hij werd ook bekend als enthousiast promotor van de poëzie, met name als directeur van de Europese Vereniging ter Bevordering van de Poëzie en organisator van het Leuvense Europees Poëziefestival.

In 1994 trok hij naar Sibiu (Roemenië). Hij zou er aan de plaatselijke universiteit Frans doceren.

Ik heb hem daar ontmoet. We deelden een fascinatie voor Emil Cioran. Hij toonde mij het geboortedorp van de Roemeense filosoof die in Parijs een woeste moralist was geworden: het huis met de haak aan het plafond waaraan ooit zijn wieg hing, en buiten het raam, de rivier, de kerk, de karren, het kerkhof waarop de jonge Emil met de schedels voetbal speelde en de heuvel van waar hij op zijn paradijs neerkeek.

Van Itterbeek woonde een dorp verder. Transsylvanië was zijn zelfgekozen, vergeten en verwaarloosd paradijs geworden.

Van Itterbeek was lid van het Comité de conseil van Septentrion. Hij publiceerde meerdere artikelen in dat blad en in Ons Erfdeel.

Hij is ook de auteur van een Journal roumain, drie delen die ik in Septentrion besprak. De recensie van de twee laatste delen kunt u hier in het Nederlands lezen. Ik lees die boeken nu als zijn testament. Sit terra ei levis.

Luc Devoldere

Hieronder vind je een overzicht van de teksten die Van Itterbeek voor Ons Erfdeel schreef en een recensie door Paul de Wispelaere van Van Itterbeeks essays. Allemaal online te lezen bij de DBNL, behalve de drie artikelen uit 1973. Die jaargang is nog niet gedigitaliseerd. 

Hoe ver reiken de middelen van de literatuurkritiek?, 1979, nr 2

Contouren van Gilliams' literaire wereld, 1978, nr 2

Jef Geeraerts rekent af, 1976, nr. 1

Internationale impulsen. De betekenis van Péguy in de Nederlandse letteren, 1974, nr 1

Erik van Ruysbeek: poëzie als een geestelijk herboren worden, 1973, nr 3

Hoe staat Ward Ruyslinck tegenover het lijden in de Derde Wereld?, 1973, nr 2

Waarom komt er geen ernstig gesprek los over Jef Geeraerts?, 1973, nr 1

Daniël van Ryssel: een voorlopige balans, 1970, nr 4

Tachtig jaar na Tachtig, 1970, nr 3

Internationale impulsen in de Nederlandse letteren. Jan Walravens en het existentialisme, 1970, nr 1

Essays van Eugène van Itterbeek, (P. de Wispelaere) 1970, nr 1

Internationale impulsen in de Nederlandse letteren. Henriëtte Holst over Jean-Jacques Rousseau, 1970, nr 3

Internationale impulsen in de Nederlandse letteren, 1969, nr 1

De donkere kamer van Damokles van Willem Frederik Hermans staat dit jaar centraal tijdens de zevende editie van Nederland Leest (1 tot 30 november).

Deze campagne is erop gericht om Nederlanders aan het lezen te krijgen. Openbare bibliotheken delen het Nederland Leest-boek gratis uit aan hun leden.

Angst, dreiging en verraad
De donkere kamer van Damokles (1958, uitgeverij Van Oorschot) vertelt het verhaal van Henri Osewoudt. Hij raakt tijdens de Tweede Wereldoorlog betrokken bij het verzet, aangespoord door zijn dubbelganger Dorbeck. Na de oorlog wordt Osewoudt tot zijn ontsteltenis niet als een held maar als een verrader onthaald en Dorbeck, die spoorloos is verdwenen, lijkt plots een hallucinatie te zijn. Het is een boek over angst, dreiging en verraad dat nog altijd goed scoort op de leeslijsten van scholieren.

Hermans in ‘Ons Erfdeel’
In 2007 was het boek voor Henk Pröpper, sinds kort directeur-uitgever van De Bezige Bij, de aanleiding voor een persoonlijk essay in Ons Erfdeel over De donkere kamer van Damokles en, bij uitbreiding, het hele oeuvre van W.F. Hermans.

Je vindt het artikel hier. Een overzicht van de andere Hermans-artikelen uit Ons Erfdeel staat hier.

Zevende editie
Het is de zevende keer dat de Nederland Leest-campagne wordt gevoerd, een initiatief van de Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB).

In vorige edities werden Dubbelspel van Frank Martinus Arion, De gelukkige klas van Theo Thijssen, Twee vrouwen van Harry Mulisch, Oeroeg van Hella S. Haasse, De grote zaal van Jacoba van Velde en Het leven is verrukkulluk van Remco Campert gelezen.

Verfilmd
Hermans’ boek werd in 1963 door Fons Rademakers verfilmd onder de titel Als twee druppels water. De film kun je integraal op YouTube bekijken.

Excellent cadeau voor dichter Leonard Nolens, gisteren op het feest voor zijn 65^ste verjaardag in Antwerpen: Vlaams minister Pascal Smet maakte er bekend dat Nolens later dit jaar de driejaarlijkse Prijs der Nederlandse Letteren van de Taalunie in ontvangst mag nemen.

Nolens krijgt die prijs, goed voor 40.000 euro, omdat hij “het Nederlands opnieuw doet zingen. Hij is een uitzonderlijk dichter, een begenadigd voorlezer en zijn werk kenmerkt zich als een levenslange worsteling in taal en een zoektocht naar de eigen identiteit en die van de ander”, zo meldt de jury in haar rapport.

Eerdere laureaten van de Prijs der Nederlandse zijn Cees Nooteboom, Jeroen Brouwers (die hem weigerde), Hella Haasse en Gerard Reve. De volledige lijst met winnaars vind je hier. De prijs onderscheidt auteurs van belangrijke, oorspronkelijk in het Nederlands geschreven letterkundige werken.

Nolens in ‘Ons Erfdeel’
Ons Erfdeel heeft het werk van Nolens goed gevolgd. Sinds 1978 zijn er twintig recensies van zijn poëzie én zijn dagboeken verschenen.

Via deze link vind je een overzicht van deze artikelen, die allemaal online te lezen zijn.

Op 11 april werd Leonard Nolens (Bree, 1947), Vlaanderens grootste nog levende dichter, 65 jaar. En dat wordt gevierd.

Uitgeverij Querido geeft ter ere van deze gelegenheid een nieuwe vermeerderde editie uit van Nolens’ verzamelde gedichten Manieren van leven: gedichten 1975-2011.

Ook Behoud de Begeerte en Toneelhuis hebben grote plannen gemaakt. Morgen, woensdag 25 april, organiseren zij een feestelijke avond in de Antwerpse Bourlaschouwburg.

Daarbij zullen Nolens’ bevriende of verwante schrijvers hun verjaardagsgedichten voordragen, speciaal voor deze gelegenheid geschreven: Dirk van Bastelaere, Johan de Boose, Paul Claes, Y.M. Dangre, Paul Demets, Bernard Dewulf, Charles Ducal, Anna Enquist, Lies Van Gasse, Luuk Gruwez, Erik Jan Harmens, Kees ‘t Hart, Miriam Van hee, Maarten Inghels, Tjitske Jansen, Jan Kuijper, Wiel Kusters, Gwy Mandelinck, Bart Meuleman, Roger de Neef, Hagar Peeters, Erik Spinoy, Maud Vanhauwaert, Jan Vanriet en Peter Verhelst.

De voorgedragen gedichten worden bij wijze van cadeau verzameld in een gelegenheidsbundel waarvan elke bezoeker een exemplaar mee naar huis krijgt.
 

Fragmenten uit dagboek
Acteurs Gilda De Bal, Tom Van Bauwel, Franz Marijnen, Hilde Van Mieghem, Josse De Pauw, Dirk Roofthooft en Vic De Wachter zullen vervolgens een collage van fragmenten uit Nolens Dagboek van een dichter reciteren.

Claire Chevalier luistert het gebeuren op met sfeervolle pianomuziek en Piet Piryns praat de verschillende uitvoeringen aan elkaar. Ook Nolens zelf zal uiteraard op het podium verschijnen.

Nobelprijs
Eerder deze maand werd Leonard Nolens trouwens, samen met Cees Nooteboom, voorgedragen voor de Nobelprijs literatuur door de Koninklijke Academie voor de Nederlandse Taal- en Letterkunde (KANTL) en haar zusteracademies de KVAB en de Nederlandse KNAW.

Nolens in ‘Ons Erfdeel’
Over Nolens zijn al talrijke artikelen verschenen in Ons Erfdeel. Een overzicht vind je hieronder. Alle teksten zijn volledig online te lezen.  

Geen noten op onze zang. Een nieuwe bundel van Leonard Nolens (Piet Gerbrandy) - 2011, nr 4

Gestalte geven aan de vluchtigheid. Weerwoord op het dagboek van Leonard Nolens (Piet Gerbrandy)  2010, nr 2

Een meervoudige persoonlijkheid in zijn tijd. “Bres” van Leonard Nolens (Ad Zuiderent) - 2008, nr 1

Liefdesgedichten van Leonard Nolens (Ad Zuiderent) - 2007, nr 2

Portret van de dichter als Antwerpen (Joris Gerits) - 2006, nr 1

Meer dan één dichtbundel. “Derwisj” van Leonard Nolens (Hans Groenewegen) - 2004, nr 1

Kan men bestaan dankzij de verzen van Nolens ? (Marjoleine de Vos) - 2002, nr 1

Van levens die voorbijgaan. Voorbijganger van Leonard Nolens (Dietlinde Willockx) - 2000, nr 1

Spiegelgevecht met zichzelf (Frank Hellemans) - 1999, nr 1

De vrek van Missenburg (Pascal Cornet) - 1996, nr 1

Voor één minuut poëzie. "Honing en as", de nieuwe bundel van Leonard Nolens (Ed Leeflang) - 1995, nr 3

Kom en raak mij aan. Ik wil weer eenzaam zijn. De dichter Leonard Nolens (Dirk de Geest) - 1993, nr 1

Leonard Nolens: "Blijvend vertrek" (Anne Marie Musschoot) - 1993, nr 5

Van Dover naar Calais en vice versa. Drie beschouwingen over poëzie en inhoud (Herman de Coninck) - 1992, nr 1

Leonard Nolens: Liefdes verklaringen (Anne Marie Musschoot) - 1991, nr 4

Leonard Nolens: het dagboek van de dichter (Anne Marie Musschoot) - 1990, nr 4

Leonard Nolens: Geboortebewijs (Anne Marie Musschoot) - 1989, nr 3

Leonard Nolens: "Het is belangrijk dat ik onbelangrijk blijf" (Anne Marie Musschoot) - 1987, nr 1

Bezielde retoriek (Hugo Brems) - 1983, nr 1

Kraai dat lichaam tot een lamp! (Frans Deschoenmaker) - 1978, nr 5