Recent onderzoek van Jan-Pieter Oudenhoven en Hilda Lubbers (Rijksuniversiteit Groningen) heeft tot een opmerkelijke bevinding geleid: niet het land, maar de taalomgeving bepaalt hoe gelukkig geëmigreerde Marokkanen zich voelen. In hun onderzoek toonden zij aan dat Marokkanen in Rotterdam en Antwerpen zich gelukkiger voelen dan Marokkanen in Brussel en Luik.

Oudenhoven en Lubbers kwamen tot die conclusie na enquêtes bij 300 Marokkanen in die vier steden. Ze vonden duidelijke verschillen. Marokkanen in Rotterdam en Antwerpen kijken anders aan tegen de "autochtone" bevolking dan in Brussel en Luik. In Antwerpen en Rotterdam vinden ze contact met de autochtone bevolking erg belangrijk. Ze willen niet moeten worden zoals de lokale bevolking, maar ze willen er zich ook niet van afzonderen. In Brussel en Luik wordt dit contact als minder belangrijk ervaren.

Voor Marokkanen lijkt dus niet zozeer het land waarin ze wonen een rol te spelen in hun welbevinden, maar wel de taalgemeenschap waarbinnen ze zich bewegen.

We herinneren hier graag nog even aan de reportages van Tom Naegels en Bart Dirks, die in Ons Erfdeel 2007/1 zullen verschijnen. Naegels trok door Nederland en ging op zoek naar hoe dat land omgaat met diversiteit. Volkskrant-journalist deed hetzelfde in Vlaanderen. Vanaf morgen kunt u hun bijdragen lezen in het eerste nummer van Ons Erfdeel van de vijftigste jaargang.