Begin maart kreeg de Vlaamse schrijfster Lieve Joris (foto) een hoge Franse onderscheiding. In het Maison Descartes, het Franse culturele instituut in Amsterdam, de stad waar Joris woont, werd zij geridderd tot Chevalier dans l'ordre des Arts et des Lettres.

Congo
Met Terug naar Kongo brak auteur en journaliste Lieve Joris in 1987 definitief door. Het boek zou het begin worden van een Congo-trilogie, die een vervolg kreeg met Dans van de luipaard (2002) en Het uur van de rebellen (2006). Dat laatste boek werd in Ons Erfdeel besproken door Maarten Asscher. Over Joris' Kongo-boeken schreef Luc Devoldere in 2002 een uitvoerig stuk in het blad: "Les Belges sont nos oncles".

Vertaald
Zeven van Joris' boeken zijn in het Frans vertaald. Daarnaast is het ook beschikbaar in onder meer het Engels, het Spaans, het Duits en het Hongaars. U vindt een overzicht via deze link. In onze anderstalige publicaties Septentrion en The Low Countries werd haar oeuvre voorgesteld in het Frans en in het Engels.

Meer chevaliers
Lieve Joris ontving eerder al de Cultuurprijs van de Vlaamse Gemeenschap voor Mali Blues (1996) en de Henriette Roland Holst Prijs voor De melancholieke revolutie. Haar erkenning in Frankrijk is een nieuwe trofee voor haar prijzenkast. Toch is die Franse erkenning niet zo uitzonderlijk. Eerder werden al verschillende Lagelandse kunstenaars en cultuurmensen in Frankrijk geridderd. Zo kon u hier eerder lezen over de lauwering van Kader Abdolah, Lidewij Edelkoort, en Anne S. Korteweg. De Vlaamse choreografe Anne Teresa De Keersmaeker, de wetenschapster Christine Van Broeckhoven en de critica Margot Dijkgraaf werden beloond met nog iets hogere graden van ridderschap.