De Vlaamse dichter, wetenschapper en expat Jan Lauwereyns (°1969) is de auteur van het vierde Gedichtendagessay, De smaak van het geluid van het hart, geschreven op vraag van het Vlaams Fonds voor de Letteren (VFL).
Pleidooi voor poëzie
Het essay verschijnt ter gelegenheid van de jaarlijkse Gedichtendag en bevat een hoogstpersoonlijk pleidooi van de dichter voor de poëzie.
Lauwereyns neemt de fakkel over van Charles Ducal (2010), die op zijn beurt Luuk Gruwez (2009) en Paul Bogaert (2008) opvolgde.
Gedichtendag valt volgend jaar op donderdag 27 januari en heeft 'Nacht' als thema. Remco Campert schrijft de Gedichtendagbundel.
Schrijver-wetenschapper
Lauwereyns woont en werkt in Japan, waar hij lesgeeft aan de Kyushu universiteit. Hij schreef een tiental boeken, waaronder de romans Buigzaamheid en Monkey business (beide besproken in Ons Erfdeel), het essay Splash en een reeks eigenzinnige dichtbundels (waarvan Nagelaten sonnetten en Blanke verzen een recensie kregen in Ons Erfdeel).
In 2010 verscheen bij zijn wetenschappelijke werk The Anatomy of Bias. Volgend jaar rolt er ook een nieuwe dichtbundel van de pers, Hemelsblauw.
Interview in Ons Erfdeel
In het Gedichtendagessay De smaak van het geluid van het hart wil Lauwereyns het bijzondere van de poëzie aanwijzen.
In dat verband verwijzen we graag naar het dubbelinterview met Jan Lauwereyns en Leo Vroman dat Ons Erfdeel in 2007 publiceerde en dat je hier vindt. Lauwereyns geeft daarin aan te schrijven uit “een lust naar taal, een liefde voor klanken en ritmes, een liefde voor denken via taal”. Ook zegt Lauwereyns dat hij het werk van Vroman “als een toetssteen” ziet, “iets wat me helpt bij mijn eigen zwerftochten in de poëzie”.
Een uitgebreid verslag van die zwerftochten lezen we ongetwijfeld in De smaak van het geluid van het hart.