Op 17 februari geeft essayist-dichter-vertaler-polemist Geert van Istendael een conferentie over zijn recentste werk Tot het Nederlandse volk (2010). Deze lezing wordt georganiseerd door de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- & Letterkunde (kortweg KANTL) in Gent. Tot het Nederlandse volk hoort thuis bij de reeks kritische werken van Van Istendael over Nederland. 

Zijn Nederland

Geert van Istendael is een geboren Belg, maar woonde in zijn jeugd een tijd lang in Nederland. De liefde die hij opvatte voor dit land gaat bij hem onvermijdelijk samen met een scherpe en cultuurkritische blik. Dat is ook vanaf het begin van zijn jongste werk duidelijk:  “Ik zal u ruw de oren wassen. Maar weet, lieve Nederlander, dat ik houd van uw land.” 

Ook in eerdere werken haalde Van Istendael de Nederlandse problemen over de kam. Hier vind je een recensie van Mijn Nederland (2005) in Ons Erfdeel.  

Pudeur

Ook in het overzichtsartikel dat Tomas Vanheste schreef, komt Mijn Nederland aan bod: “ ‘Ze hebben geen tact,’ zei Van Istendaels vader over de Hollanders. En zoonlief lijkt hem gelijk te geven. Hij noemt zijn noorderburen ‘de nudisten van het woord’ en zingt de lof van de Vlaamse pudeur, de vaardigheid op het juiste moment te zwijgen, je nieuwsgierigheid te bedwingen, te voelen wanneer het gepast is je discreet te verwijderen. Liever dat dan die ziekelijke babbelzucht van de Hollander, die meester is in het ‘kwakend verduidelijken van het eigen beginsel tegen iedere redelijkheid in’. ” 

Maar Van Istendael bekijkt de vrijpostigheid van de Nederlanders ook van de andere kant. Vanheste haalt ook dit citaat van Van Istendael aan: “Gebrek aan tact kan verfrissend zijn. Verhelderend. Verlossend. Te vaak heb ik horen jubelen over tactvolle mensen. Ze waren gewoon achterbaks.” 

Van Istendael in Ons Erfdeel

Van Istendael schrijft al sinds 1990 geregeld bijdragen voor Ons Erfdeel. Hier vind je een link naar alles wat over en van hem verschenen is.